Lectionarium

DAGELIJKS EVANGELIE
  • Vrijdag, 25 September 2020 : Lezing uit het boek Prediker 3,1-11.
    Alles heeft zijn uur, alle dingen onder de hemel hebben hun tijd. Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om wat geplant is te oogsten. Een tijd om te doden en een tijd om te genezen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen. Een tijd om te huilen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen. Een tijd om stenen weg te gooien en een tijd om stenen te verzamelen, een tijd om te omhelzen en een tijd om van omhelzen af te zien. Een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te doen. Een tijd om stuk te scheuren en een tijd om te herstellen, een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken. Een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten, een tijd voor oorlog en een tijd voor vrede. Wat heeft iemand dan aan al zijn werken en zwoegen? Ik overzag de bezigheden die God de mensen heeft opgelegd om er zich mee af te tobben. Alles wat Hij doet is goed op zijn tijd; ook heeft Hij de mens besef van duur ingegeven, maar toch blijft Gods werk voor hem van het begin tot het eind ondoorgrondelijk.
  • Vrijdag, 25 September 2020 : Psalmen 144(143),1a.2abc.3-4.
    Geprezen zij de Heer, mijn rots, die mijn handen oefent voor de strijd, die mijn vingers schoolt voor het gevecht. Mijn beschermer, mijn vesting, de burcht die mij veiligheid biedt, het schild waarachter ik schuil, Hij die volken aan mij onderwerpt. Wat is dan een mens, Heer, dat Gij om hem geeft, een mensenkind, dat Gij U om hem bekommert? De mens is niet meer dan een vleugje wind, zijn dagen vergaan als een vluchtige schaduw.
  • Vrijdag, 25 September 2020 :
  • Vrijdag, 25 September 2020 : Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 9,18-22.
    Toen Jezus eens alleen aan het bidden was en zijn leerlingen bij Hem kwamen, stelde Hij hun de vraag: 'Wie zeggen de mensen, dat Ik ben?' Zij antwoordden: 'Johannes de Doper; anderen zeggen: Elia, en weer anderen: Een van de oude profeten is opgestaan.' Hierop zeide Hij tot hen: 'Maar gij, wie zegt gij dat Ik ben?' Nu antwoordde Petrus: 'De Gezalfde van God.' Maar Hij verbood hun nadrukkelijk dit aan iemand te zeggen. 'De Mensenzoon,' zo sprak Hij, 'moet veel lijden en door de oudsten, hogepriesters en schriftgeleerden verworpen worden, maar na ter dood te zijn gebracht, zal Hij op de derde dag verrijzen.'
  • Vrijdag, 25 September 2020 : Commentaar Theodoretus van Cyrus
    Vrijwillig ging Jezus het lijden tegemoet dat door de Schrift was voorzegd. Hij had het vaak aan zijn leerlingen voorspeld en Hij had Petrus hard terechtgewezen, toen deze zonder vreugde de aankondiging van Jezus' lijden ontving (Mt 16,23). Hij had aangetoond dat zijn lijden het heil van de wereld tot stand zou brengen. Aan de mensen die Hem kwamen arresteren, stelde Hij zich daarom voor met de woorden: "Ik ben degene die gij zoekt" (Joh 18,5). (...) Hij verdroeg het dat Hij geslagen werd, bespuwd, bespot, gefolterd, gegeseld en tenslotte gekruisigd met als lotgenoten twee dieven links en rechts van Hem. Hij verdroeg het onder moordenaars en misdadigers te worden gerekend, azijn en gal te drinken, te worden gekroond met doornen in plaats van met palmen en druiventrossen, met purper te worden bespot, te worden doorstoken en eindelijk in het graf te worden gelegd. De Heer heeft dit alles geleden om ons heil tot stand te brengen. (...) Door de doornen heeft Christus de straf beëindigd die Adam opgelegd was na zijn zonde, toen hij bij zijn wegzending hoorde: "De aardbodem is vervloekt omwille van u! Doornen en distels zal hij u voortbrengen" (Gn 3, 17-18). Met de gal heeft Hij de bitterheid en de last op zich genomen van het menselijk bestaan dat aan lijden en dood onderhevig is. Met de azijn heeft Hij de degeneratie van de menselijke natuur aangenomen en heeft Hij haar een herstel in een betere staat toegekend. Door het purper heeft Hij zijn koningschap gesymboliseerd. De rietstok duidt op de zwakheid en de broosheid van de demonische krachten. Met de kaakslag ondergaat Hij onze mishandelingen, tuchtigingen en slagen en kondigt Hij onze bevrijding aan. Zoals bij Adam werd ook bij de Heer de zijde geopend. Deze bracht echter geen vrouw voort die door haar dwaling de dood zou ervaren, maar wel een levensbron (Joh 19,34) die met haar twee beken leven geeft aan de wereld. De ene beek stroomt naar het doopvont waarin wij nieuw worden gemaakt en bekleed worden met de mantel van de onsterfelijkheid; de andere voedt ons aan de tafel van de Heer, zoals melk kleine kinderen voedt.
  • Donderdag, 24 September 2020 : Lezing uit het boek Prediker 1,2-11.
    Lucht en leegte, zegt Prediker, lucht en leegte, alles is leegte. Wat heeft de mens aan al zijn zwoegen en tobben onder de zon? Geslachten gaan en geslachten komen, en de aarde blijft al maar bestaan. De zon komt op en de zon gaat onder, en haast zich dan weer naar de plaats waar haar loop begint. De wind waait naar het zuiden en draait naar het noorden. Hij draait en draait en waait, en telkens keert hij op zijn draaien terug. Alle rivieren stromen naar zee en de zee raakt niet vol. Naar de plaats waar ze begonnen zijn keren de rivieren terug om opnieuw te gaan stromen. Het wordt een vermoeiend verhaal en geen mens kan er iets over zeggen. Hij kijkt wel maar ziet niets, hij luistert zonder iets te verstaan. Wat geweest is zal weer zijn. Wat gebeurd is zal weer gebeuren: nieuw is er niets onder de zon. Er is wel eens iets waarvan men zegt: '' Kijk, dit is iets nieuws! ' Maar dat is niet zo: in vroeger tijden was het er ook al. Aan de mensen van vroeger wordt niet meer gedacht, evenmin als aan die van later zal worden gedacht door degenen die na hen komen.
  • Donderdag, 24 September 2020 : Psalmen 90(89),3-4.5-6.12-13.14.17.
    U doet de sterveling terugkeren tot stof en zegt: 'Keer terug, mensenkind'. Duizend jaar zijn in uw ogen als de dag van gisteren die voorbij is, niet meer dan een wake in de nacht. U vaagt ons weg als slaap in de morgen, als opschietend gras dat ontkiemt in de morgen en opschiet, en ’s avonds verwelkt en verdort. Leer ons zo onze dagen te tellen dat wijsheid ons hart vervult. Zijn dagen zijn geteld. Keer U tot ons, Heer – hoe lang nog? Ontferm U over uw dienaren. Verleen ons van nu af uw rijkste zegen laat heel ons leven gelukkig zijn. Uw zegen, Heer God, moge over ons waken, bestuur onze handen bij al wat zijn doen.
  • Donderdag, 24 September 2020 :
  • Donderdag, 24 September 2020 : Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 9,7-9.
    In die tijd hoorde de viervorst Herodes alles wat Jezus deed en hij wist niet wat hij ervan denken moest. Sommigen immmers zeiden: 'Johannes is verrezen uit de doden '; anderen: 'Elia is verschenen '; en weer anderen: 'een van de oude profeten is opge­staan.' Maar Herodes zei: 'Johannes heb ik onthoofd. Wie kan dat zijn over wie ik dergelijke verhalen hoor?' Hij wilde Hem daarom te zien krijgen.

Teksten zijn ontleend aan de website "Dagelijks Evangelie, www.dagelijksevangelie.org